ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

เพียงฝัน

ขอเพียงแต่แค่ได้ฝัน
แม้ดวงจันทร์จะอยู่ไกล
สองมือยังคว้าไขว่
มาจูบได้ไม่ยากเย็น
กับเธอผู้อยู่ใกล้
มิได้ไกลเกินแลเห็น
หากรักจักลำเค็ญ
อย่าผลัดเป็นชาติหน้าเลย
ทุกครั้งที่ฉันหลับ
ฉันหลับเพื่อที่จะตื่นขึ้นอีกครั้ง
ในโลกแห่งความฝัน
ฝันที่มีเรา.

คลิกอ่านหน้า 34