เมื่อสายลมหวล

เมื่อสายลมหวล

จอมยุทธ เขียน.

ผ่านไปแล้วผ่านไปกลับสายลม
ใยโง่งมไม่เชยชมรักที่พัดผ่าน
พลาดคราวนี้อีกทีโถ...คงนาน
รอขึ้นคานโดดเดี่ยวเปลี่ยวหัวใจ

เธอควรมองหา...หาใครสักคน
อย่าปล่อยให้พ้นจนเลยล้นวัย
ดังชมไม้งามเมื่อยามร้างใบ
ประตูหัวใจแง้มไว้เถิดหนา

เจ็บเพียงครั้งอย่ากลัวไม่ถึงตาย
ยังไม่สายอย่าอายลองรักดูสักครา
เปลี่ยนความคิดมากความเสียเวลา
มาเถิดหนาอย่ารอโรยเฉาตาย

เมื่อยามลมหวลเธอควรคิดดู
เริ่มต้นเรียนรู้แล้วลองท้าทาย
ต้องมีไว้คนคู่เคียงข้างกาย
พลาดไปเสียดายเหมือนที่ผ่านมา.