คิดถึง

ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

คิดถึง

ด้วยแรงแห่งคิดถึง
ตอกตรึงจิตคิดหักห้าม
จึงเพียรพยายาม สลักนามยอดดวงใจ
บนแผ่นดินทุกอาณา
บนพฤกษาทุกดอกใบ
บนสายธารทุกหยดไหล
บนฟ้าไกลทุกเมฆลอย
ด้วยอนุภาพของความคิดถึง....แห่งฉัน
ไม่นานโลกนี้จะเป็นของเธอ....ที่รัก.

คลิกอ่านหน้า 33