จอมยุทธสถาน

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

"เว็บไซต์นี้ไม่เหมาะสำหรับ นักศาสตร์ทางอักษร ผู้อ่อนไหวทางภาษา พวกคลั่งชาติคลั่งศาสนา และผู้ที่มีเยื่ออารมณ์บาง ผู้ปกครองควรพิจารณา"

กะลามะพร้าว

   

      ไม่ใช่ว่าอะไรในชีวิตมันจะต้องเพียบพร้อมไปเสียหมดทุกสิ่งอย่าง อย่างนั้นย่อมไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าชีวิต สักนิดสักหน่อยก็ยังดีอุปสรรค์ขวากหนาม ให้ได้พอตะเกียกตะกายแถกเหงือก สุขมากก็ไม่ได้ ทุกข์น้อยเกินไปก็ไม่ดี ย่อมไม่เป็นทางสายกลาง นี่แหละชีวิตชีวา แค่ไม่เกิดมาเป็นสิ่งที่เรียกว่าขยะ ก็ถือได้ว่าประเสริฐผู้คนแล้ว ประเทศชาตินั่นเรื่องของคนส่วนน้อยมากๆ ส่วนหมู่มากอย่างเราๆ ก็แค่ต้องเสแสร้งอยู่กันไป รักษาชีวิตและทรัพย์สินส่วนตัวไว้ให้มั่น อย่าได้แหกปากไปหาเรื่องหาราวใส่ตัว รู้รักษาตัวรอดย่อมปลอดภัยไว้ก่อน บิดาพร่ำสอนไว้ก่อนตายหรือไม่

จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

"ไม่ได้มีกฎเกณฑ์ที่ตายตัวหรือกติกาที่สวยงามอะไรซ่อนอยู่ที่นี่ และคำตอบสุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ที่ว่าใช่หรือไม่ใช่ มันขึ้นอยู่กับจินตนาการและจุดยืนของแต่ละผู้คน"

ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่งบรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้

คลิกอ่าน

ธรรมนูญนรก

ธรรมนูญนรก การฆ่าคนคือเหรียญกล้าหาญ การทำลายล้างคือใบประกาศเกียรติคุณ การตายโดยปราศจากพระเจ้า ได้รับการขนานนาม

คลิกอ่าน

แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

แสนยานุภาพแห่งการรอคอย ถ้าดวงตาเป็นหน้าต่างของดวงใจ น้ำตาก็เป็นบันไดพาดปีน เวลาเท่านั้นที่อาจจะตอบได้หมดทุกคำถาม แต่ชีวิตจะรอคอยได้นานสักแค่ไหน

คลิกอ่าน

บทกวี

กระทำตัวเป็นจุดเล็กๆ ถึงเล็กที่สุด ต่ำต้อยด้อยค่า อานาปานสติ ไปวันๆ เฝ้าสังเกตการณ์ผู้คนกระทำย่ำยีต่อกัน อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ที่เคยหวังว่าเราจะอยู่ร่วมกันได้บนโลกใบนี้ ประดุจดั่งกินข้าวจากหม้อเดียวกัน สังคมในอุดมคติเยี่ยงนั้น ยังคงได้แต่ฝันถึง...

ยังมีอีก...

สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก

บทกวี

พาตัวตนออกจากสถานที่อันจองจำ ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ ไปประกาศอิสรภาพด้วยกัน

สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
นอบน้อมที่จะเป็นผู้รับ ด้วยความรู้สึกดีๆ ในแง่ที่ว่าไทยกับลาวน่าจะเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันโดยสายเลือด ที่พลัดพรากจากไกล บรรพบุรุษของเราอาจแค่เคยมีเรื่องบาดหมางไม่เข้าใจกัน ทั้งหลายทั้งปวงอาจเพียงเพื่อค้นหาแรงบรรดาลใจบางอย่าง อะไรสักอย่าง หรือบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบไม่เคยเห็น ไม่เคยเข้าใจ อันจะนำมาซึ่งการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตในแบบฉบับของเรา และมองย้อนไปในอดีตด้วยเงื่อนไขที่ว่า เราเคยมีชีวิตอยู่แบบนั้น วิถีชีวิตที่เราโหยหา เพื่อที่จะได้ไม่ต้องคร่ำครวญถึงมันอีก ชั่วนิรันดร์ โดยไร้ซึ่งความหวัง และรอแค่ตายไป

เสียมเรียบ นครวัด นครธม
นครวัด สิ่งมหัศจรรย์ของโลก อนุสาวรีย์แห่งความยิ่งใหญ่เยี่ยงมดตัวน้อยตัวนิด วงกลมเล็กๆ ที่ชื่อว่าความเชื่อ ในวงกลมใหญ่ที่เรียกว่าความศรัทธา ยืนยันคำพ่อแม่สั่งสอน ความเพียรพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น สักครั้งหนึ่งในชีวิตได้มีโอกาสมองเห็นนครวัด ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ ย่อมตายตาหลับแล้ว เหล่ามนุษยชาติ

จากจังหวัดที่เล็กที่สุดถึงเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุด
ถึงอัมพวา แต่ไม่เห็นหิ่งห้อยสักตัว ทั้งที่นอนอยู่ใต้ต้นลำพู ถึงค่ายบางกุ้ง แต่ไม่ถึงวัดบางกุ้งทั้งที่อยู่ห่างกันแค่ข้ามฝั่งถนน

ปายฝน ต้นรัก ปางอุ๋ง แม่ละนา 1864 โค้ง
บนทางหลวง 1864 โค้ง หมายเลข 1095 เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ฝันค้างกลางฤดูหนาวหนึ่ง ได้กลายเป็นความจริงตอนปลายฤดูฝน ปายที่เคยได้แต่ฝันถึง ปางอุ๋งที่ไม่มีวันจะเป็นจริง แม่ละนาที่ไกลเกินเอื้อม ด้วยปีกคู่นั้นกับชีวิตเสรีในแบบฉบับของตัวเอง

ลำปาง นครแห่งความสุข
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด สิ่งที่เรียกว่าเพื่อนจะอย่างไรก็ยังคงเป็นเพื่อนอยู่อย่างนั้น อีกครั้งที่ได้เรียนรู้และสัมผัส มิตรภาพอันอบอุ่นท่ามกลางความหนาวเย็นหน่อยๆแห่งลำปาง

สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้
ชีวิตยังมีเรื่องราวอีกมากมาย ที่รอให้เราไปค้นพบ และค้นหาความหมายของมัน บางสิ่งบางอย่างที่อาจจะรอเราอยู่ ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ การที่ได้รู้จักตัวตนแท้จริง ในสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้มีโอกาสสักครั้งก็นับว่าได้ใช้ชีวิตคุ้มค่า ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ไว้ให้ได้คิดถึงคนึงหา ศรัทธาที่จะดำรงค์อยู่อย่างกล้าหาญและน้อมมอบ เพื่อที่วันหนึ่งจะได้หายสาปสูญไปจากโลกนี้อย่างภาคภูมิ

ยังมีอีก...

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ