จอมยุทธสถาน

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

สารคดี-ท่องเที่ยว

พาตัวตนออกจากสถานที่อันจองจำ ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ ไปประกาศอิสรภาพด้วยกัน

สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก
โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

แบกเป้ สะพายกล้อง ล่องใต้

ชุมชนคีรีวง

โดย นายยงยุทธ กระจ่างโลกกำนันตำบลกำโลน นายนิพัฒน์ บุญเพ็ชร์ รองประธานศูนย์การท่องเที่ยวชุมชนเข้มแข็งบ้านคีรีวง

ความเป็นมาของการตั้งถิ่นฐาน

ชุมชนคีรีวงสามารถสืบประวัติย้อนไปได้กว่า 300 ปี โดยทหารที่กลับจากสงครามเมืองไทรบุรี ได้นำครอบครัวผู้คนกลุ่มหนึ่งล่องเรือมาตามลำคลองท่าดี จนพบทำเลที่เหมาะสม มีภูเขา มีป่า มีแม่น้ำ 3 สาย จึงก่อตั้งชุมชนและให้ชื่อว่า “บ้านขุนน้ำ”

หมู่บ้านคีรีวง ตำบลกำโลน อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นชุมชนเก่าแก่ตั้งอยู่ที่เชิงเขาหลวงด้านทิศตะวันออก ราษฎรมีอาชีพทำสวนผลไม้ ชุมชนชาวคีรีวง มีชีวิตสันติสุขในสังคมแบบเครือญาติ ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่สวยงามและอุดมสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติ ภูเขา น้ำตก พรรณไม้ และสัตว์ป่า

วิถีชีวิตของผู้คนในอดีตพึ่งพากับการหาของป่า ล่าสัตว์ เก็บไม้ผล บรรทุกเรือล่องไปขายนำเงินมาแลกซื้อข้าวสาร กะปิ เกลือ กับผู้คนแถบปากพนัง หัวไทร เชียรใหญ่ จนถึงปากนคร ผลไม้ป่าที่มีคุณภาพก็ได้รับการคัดเลือกนำเมล็ดมาเพาะปลูกในป่าโดยการแผ้วถาง ปลูกแบบ “สมรม” ผสมผสานทั้งมังคุด ทุเรียน ลางสาด หมาก พลู จำปาดะ ไม้พื้นล่างเป็นพืชสมุนไพร ชุมชนก็เริ่มขยายตัว มีการสร้างวัด ณ บริเวณเจดีย์เก่า ให้ชื่อว่า วัดคีรีวง

ชุมชนคีรีวงประสบกับภัยต่าง ๆ มากมาย ทั้งภัยจากธรรมชาติ และภัยจากการเมืองการปกครอง สรุปพอสังเขป ดังนี้

  • ปี พ.ศ. 2505 จังหวัดนครศรีธรรมราชประสบวาตภัย ต่อเนื่องมาจากแหลมตะลุมพุก สวนไม้ผล บ้านเรือนเสียหายหมด

  • ช่วงปีพ.ศ. 2506 ผู้คนในชุมชนคีรีวงถูกเพ็งเล็งจากทางการว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ต้องเผชิญกับแรงกดดันอย่างมาก

  • ปี 2518 ชุมชนคีรีวงประสบปัญหาอุทกภัยครั้งใหญ่ สืบเนื่องมาจากทรัพยากรธรรมชาติที่ถูกทำลายจากการตัดไม้ทำลายป่า

จากภัยต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ทำให้มีปัญหาทางด้านเศรษฐกิจต่อเนื่องมา ประกอบกับระบบการผลิตของชุมชนถูกกดขี่โดยพ่อค้าคนกลาง อีกทั้งการส่งบุตรหลานไปเรียนต้องใช้เงินมาก ทำให้ต้องเสียที่ดินให้กับนายทุน ดังนั้น ในปี 2523 ผู้นำชุมชนคีรีวงได้พยายามเสาะแสวงหาวิธีการช่วยเหลือชาวบ้าน จนได้พบกับแนวทางกลุ่มออมทรัพย์สัจจะจากการพัฒนาชุมชน จึงได้นำมาริเริ่มในคีรีวง เริ่มจากสมาชิก 51 คน ทุนเริ่มต้น 35,000 บาท จนปัจจุบันมีทุนกว่า 40 ล้านบาท

ต่อมาชุมชนได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเกิดเป็นหมู่บ้านอาสาพัฒนาป้องกันตนเอง มีการส่งหมู่บ้านเข้าประกวดซึ่งชนะตั้งแต่ระดับอำเภอ จังหวัด ภาค และในปี 2529 ก็ชนะระดับประเทศ ทำให้มีผู้คนมากมายเข้ามาศึกษาดูงาน

เมื่อปี พ.ศ. 2531 หมู่บ้านคีรีวงประสบเหตุน้ำป่าไหลหลาก น้ำป่าทะลักพร้อมดิน โคลน ทราย และไม้ซุงจากเทือกเขาหลวงไหลบ่ามาทับถมทำลายบ้านเรือน วัด โรงเรียน ชีวิตผู้คนล้มตาย เกิดความเสียหายมากมาย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎร์ได้รับผลกระทบมาก ทางราชการได้แนะนำให้อพยพไปตั้งหมู่บ้านใหม่ในที่ที่ปลอดภัย แต่ราษฎรไม่ยอมโยกย้ายไปจากถิ่นเดิมของบรรพบุรุษ เพราะมีชีวิตผูกพันจนละทิ้งถิ่นฐานไม่ได้ จวบจน นายปราโมทย์ ไม้กลัด (ปัจจุบันเป็นสมาชิกวุฒิสภา) ได้เข้ามาสำรวจข้อมูลและมีความเห็นเช่นเดียวกับชาวบ้าน และได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงได้ทรงพระราชทานเงินมากกว่า 100 ล้านบาท เพื่อให้นำมาแก้ไขปัญหาในการป้องกันภัยพิบัติทางน้ำในระยะยาว

แนวคิดในการพัฒนา

ชาวคีรีวงได้ร่วมกันพิจารณาถึงสาเหตุต่าง ๆ พบว่าทุก 13 ปี นับจากปี 2505 2518 และ 2531 เกิดเหตุรุนแรงมาก และต้นเหตุที่สำคัญที่เป็นผลมาสู่ความหายนะคือ การบุกรุกทำลายป่าเพื่อสร้างสวน สมรม รวมทั้งจากสภาพพื้นที่ของเทือกเขาหลวงซึ่งมีความสูงถึง 1,835 เมตร เป็นจุดที่ปะทะลมมรสุมทั้งจากอันดามัน และอ่าวไทย หากป่าไม้ถูกทำลายอย่างนี้ปัญหาคงจะเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ดังนั้น เพื่อแก้ไขปัญหาและทำให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน การพัฒนาคนเป็นสิ่งสำคัญเป็นอันดับแรก ชุมชนคีรีวงได้เสนอโครงการฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ ผ่านองค์กรพัฒนาเอกชน และสถานทูตออสเตรเลีย จนได้รับการสนับสนุนในวงเงิน 600,000 บาท ในปี 2536 ได้เปิดโรงเรียนผู้นำเพื่อพัฒนาผู้นำทางสังคมทั้งผู้นำที่ได้รับการแต่งตั้ง ผู้นำตามธรรมชาติ และเยาวชน มาฝึกอบรม 3 เดือน ฝึกทั้งการพูด การนำเสนอ การจับประเด็น การสื่อสาร การเขียนโครงการ การทำแผนชุมชน จริยธรรม ศีลธรรม คุณธรรม ตลอดจนการศึกษาดูงาน จากนั้น ให้ทุกคนกลับมาทำกิจกรรมต่อเนื่องในชุมชน

ปัจจุบันนี้ ผู้ที่ผ่านการผึกอบรมได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในชุมชนคีรีวง ในหลาย ๆ กิจกรรม เพราะทุกคนทำงานต่อเนื่องกว่า 3 ปี จนชำนาญจากกิจกรรมที่เกิดขึ้นเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่ได้ผลดี ก็มีการขยายกิจกรรมมาสู่การเพิ่มรายได้ โดยการใช้วัตถุดิบที่มีในชุมชนมาทำให้สินค้าเกษตรเกิดมูลค่าเพิ่ม โดยเริ่มจากกลุ่มแม่บ้านที่มีความชำนาญในการแปรรูปทุเรียน และเก็บไว้ในกาบหมาก แขวนไว้ในครัว ซึ่งมีผลต่อเนื่องคือควันที่เกิดจากการหุงหาอาหารจะรมทำให้ทุเรียนไม่เป็นเชื้อรา นอกจากนั้น การใช้รูปแบบ “หมาต้อ” คือบรรจุทุเรียนกวนไว้ในกาบหมาก อย่างสวยงาม นำมาจำหน่ายให้แก่ผู้มาเยือน ก็ได้รับผลดีจนมาถึงปัจจุบัน

อาชีพ

อาชีพหลักของชุมชนบ้านคีรีวง คือการทำสวนผลไม้ ชาวบ้านจึงรวมตัวกันเป็นหลายกลุ่มอาชีพ ได้แก่ กลุ่มมัดย้อมสีธรรมชาติ กลุ่มสมุนไพร กลุ่มจักสานและผลิตภัณฑ์กะลามะพร้าว กลุ่มแปรรูปน้ำผลไม้ กลุ่มไวน์และกลุ่มทุเรียนกวน ซึ่งแต่ละกลุ่มจะมีผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมจากผู้บริโภค ตลอดจนนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวเขาหลวงมักจะซื้อเป็นของฝากกลับไปเป็นจำนวนมากเสมอ

ผ้ามัดย้อมสีธรรมชาติ

การย้อมผ้าด้วยวิธีมัดย้อมด้วยสีที่ทำจากวัสดุธรรมชาติ เป็นการนำความรู้และภูมิปัญญาชาวบ้านที่ถ่ายทอดสืบต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น อันเป็นวิถีชีวิตและวัฒนธรรมที่สอดคล้องกับชุมชน เช่น เดียวกับการย้อมฮ่อมของภาคเหนือ วัสดุที่นิยมนำมาใช้ทำสีย้อมผ้าธรรมชาติจะเป็นส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ เช่น เปลือก ใบ แก่น ราก และผล ซึ่งจะให้สีสันที่แตกต่างกันไป เช่น

ใบหูกวาง ให้สีเหลืองอมเขียว ใบมังคุดให้สี ส้มกับชมพู ใบเพกาให้สี เขียวเข้ม เปลือกลูกเนียงให้สี น้ำตาลเข้ม ฝักสะตอให้สี เทา แก่นขนุน ให้สี เหลืองสด

ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการมัดย้อมสีธรรมชาติได้แก่ เสื้อ กางเกง ผ้าสำหรับตัดชุด ปลอกหมอน ผ้าคลุมเตียง หมวก ฯลฯ

นอกจากผลิตภัณฑ์มัดย้อมแล้ว ยังมีผลิตภัณฑ์ของกลุ่มอาชีพอื่น ๆ ซึ่งกำลังได้รับความนิยมเช่น

กลุ่มสมุนไพร เช่น สบู่เปลือกมังคุด กลุ่มแปรรูปผักผลไม้ เช่น น้ำส้มแขก ข้าวเกรียบผลไม้ ส้มแขกตากแห้ง กลุ่มแปรรูปผักผลไม้ เช่น น้ำส้มแขก ข้าวเกรียบผลไม้ ส้มแขกตากแห้ง กลุ่มไวน์ ผลิตไวน์จากมังคุด กลุ่มแม่บ้านทุเรียนกวน กลุ่มหัตถกรรมพื้นบ้านคีรีวง ได้แก่ เครื่องจักรสานจากไม้ไผ่/หวาย

เนื่องจากกระแสการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่ง นักท่องเที่ยวที่มาชมป่าชมธรรมชาติของยอดเขาหลวง มักมาตั้งการเดินทางที่หมู่บ้านคีรีวงแห่งนี้ ชาวบ้านจึงประกอบอาชีพเสริมด้วยการดำเนินกิจกรรมในด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ ทั้งเป็นมัคคุเทศก์นำทางเดินป่าขึ้นสู่เขาหลวงเพื่อศึกษาธรรมชาติ จัดที่พักอาศัยแบบ “โฮมสเตย์” ทำอาหารพื้นบ้าน และผลิตสินค้าพื้นเมือง เช่น ทุเรียนกวน ผ้ามัดย้อม จำหน่าย โดยได้จัดตั้งชมรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ขององค์การบริหารส่วนตำบลกำโลน มาตั้งแต่ปี 2539 ปัจจุบันมีสมาชิกจำนวน 47 ครอบครัว ทำรายได้ให้ชุมชนเป็นจำนวนมาก ถือเป็นต้นแบบในการจัดการธุรกิจประเภทนี้ มีชื่อเสียงโด่งดังในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ จนได้รับรางวัลยอดเยี่ยมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (Thailand Tourism Award) ประจำปี 2541 ประเภทเมืองและชุมชน นักท่องเที่ยวสามารถเข้าไปเยี่ยมชมวิถีชีวิตของชุมชนคีรีวงได้ตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในฤดูกาลผลไม้ออกชุกในเดือนกรกฎาคม – กันยายน

แนวคิดในการบริหารจัดการการท่องเที่ยว

ชุมชนคีรีวงได้วางระบบการดำเนินงานโดยมีศูนย์การท่องเที่ยวชุมชนเข้มแข็ง บ้านคีรีวง เป็นจุดหลัก คอยดูแลการทำงานของทุกกิจกรรมทั้ง การบริหารงาน การปกครอง การเงิน การท่องเที่ยว การศึกษา วัฒนธรรม สาธารณสุข การเกษตร สารสนเทศ มีคณะอนุกรรมการทั้ง 9 ฝ่าย ร่วมคิด ร่วมวางแผน มาสู่แผนแม่บทชุมชน ทุกปีในช่วงเดือนกันยายน จะมีการประชุมเพื่อสรุปถอดบทเรียนจากการทำงานทั้งหมด นำปัญหาเพื่อปรับปรุงการทำงาน เตรียมแผนงานไว้รองรับทุกหน่วยงาน และที่สำคัญคือ การดำเนินงานที่มีศูนย์กลาง จะช่วยแก้ปัญหาการฉกฉวยผลประโยชน์จากภายในและภายนอกชุมชนได้ เป็นจุดที่ให้บริการแบบเบ็ดเสร็จ

สิ่งที่เกิดขึ้นจากการเปิดชุมชนให้นักท่องเที่ยวเข้ามาเยือน คือ

1)ผู้คนในคีรีวงรักสิ่งแวดล้อม
2) คงไว้ซึ่งวิถีชีวิต และวัฒนธรรม
3) ชุมชนรู้จักการจัดการอย่างเป็นระบบ

มีความสวยงามตลอดเวลาสำหรับนักท่องเที่ยวได้รับคือ
1) ความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม
2) เกิดมิตรภาพ ผูกพัน ระหว่างนักท่องเที่ยวและชาวบ้าน
3) ความสนุกสนาน เพลิดเพลิน ประสบการณ์ที่สวยงาม

ชุมชนคีรีวงได้ตระหนักดีว่า ปัจจุบัน กระแสสังคม วัตถุนิยม วัฒนธรรมแปลก ๆ ต่างไหลบ่ามาสู่คีรีวงมากมาย คณะกรรมการชุมชนคีรีวง ต้องพยายามสร้างความเข้มแข็งแก่ประชาชนให้สามารถต้านทานต่อความเปลี่ยนแปลง ชะลอความเสียหายมิให้เกิดปัญหาการฉกฉวยแย่งชิงผลประโยชน์ ซึ่งจะเป็นเหตุที่รุนแรงกว่าภัยพิบัติทางธรรมชาติ

คีรีวง วงรอบขอบเขาหลวง เป็นขุนน้ำฉ่ำทรวงสุขาสถาน ให้ร่มเย็นเป็นประจำสุขสำราญ ร่วมสืบสาน สถิตศรี คีรีวง คือตำนานประหนึ่งมณีคีรีเขต บรรลือเดช ธรณี คีรีหลง ส่วนเพื่อนพ้องน้องพี่คีรีพงศ์ ร่วมดำรงรักษาศรี คีรีเรา

« กลับหน้าแรก |


» ตามรอยชุมชนต้นแบบไป"คีรีวง"
» สู่เส้นทางพิชิตยอดเขาหลวง
» พิชิตยอดเขาหลวง
» งานเลี้ยงเลิกรา ที่วังจำปา คีรีวง
» ห้วยยอด
» คนแปลกหน้ากับหมาไม่มีชื่อแห่งเขาปินะ
» เที่ยวเมืองตรัง
» สวนพฤกษศาสตร์-หาดสำราญ
» เกาะสุกร
» ปลายทางที่ปากเมง


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

ลำปาง นครแห่งความสุข
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด สิ่งที่เรียกว่าเพื่อนจะอย่างไรก็ยังคงเป็นเพื่อนอยู่อย่างนั้น อีกครั้งที่ได้เรียนรู้และสัมผัส มิตรภาพอันอบอุ่นท่ามกลางความหนาวเย็นหน่อยๆแห่งลำปาง

พาเด็กไปเลี้ยงแกะ (สวนผึ้ง ราชบุรี)
หายใจเอาอากาศดีๆเข้าปอด ในอ้อมกอดแห่งพืดเขาตะนาวศรี ธารน้ำร้อน โป่งยุบ น้ำตก ไอติมกะทิมะพร้าวอ่อนแสนอร่อย ที่รัก จะนอนกลางดิน จะกินกลางดาว หรือจะขับถ่ายกลางสายธารก็แล้วแต่ ด้วยข้อมูลจากความรู้สึกอันเป็นการส่วนตัว "สวนผึ้ง" ย่อมไม่ได้มีแค่แกะให้เลี้ยง อย่างแน่นอน

ปั้นทรายโลก บูชาพระพิฆเนศ เมืองแปดริ้ว
จากตื่นตาตื่นใจ เป็นเลื่อมใสศรัทธาศิลปินผู้สร้างจากนั้นดูเหมือนว่าจะต้องมนต์สะกด ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น การแบ่งปั้นย่อมบังเกิด อลังการของปะติมากรรมทรายในรูปแบบต่างๆ ที่ถูกนำมาร้อยเรียงเป็นเรื่องราวได้อย่างน่าอัศจรรย์และเหมือนจริง โดยทรายที่นำมาใช้ในการก่อสร้างประติมากรรมเป็นทรายน้ำจืดที่มีความแข็งแรง

จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
นอบน้อมที่จะเป็นผู้รับ ด้วยความรู้สึกดีๆ ในแง่ที่ว่าไทยกับลาวน่าจะเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันโดยสายเลือด ที่พลัดพรากจากไกล บรรพบุรุษของเราอาจแค่เคยมีเรื่องบาดหมางไม่เข้าใจกัน ทั้งหลายทั้งปวงอาจเพียงเพื่อค้นหาแรงบรรดาลใจบางอย่าง อะไรสักอย่าง หรือบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบไม่เคยเห็น ไม่เคยเข้าใจ อันจะนำมาซึ่งการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตในแบบฉบับของเรา และมองย้อนไปในอดีตด้วยเงื่อนไขที่ว่า เราเคยมีชีวิตอยู่แบบนั้น วิถีชีวิตที่เราโหยหา เพื่อที่จะได้ไม่ต้องคร่ำครวญถึงมันอีก ชั่วนิรันดร์ โดยไร้ซึ่งความหวัง และรอแค่ตายไป

พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ริมถนนสุขุมวิท ตรงจุดตัดเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอสซึ่งกำลังจะเปิดให้บริการในระยะเวลาอันใกล้นี้ กับทางยกระดับถนนวงแหวนรอบนอกข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งธนบุรี การเผชิญหน้าครั้งสำคัญทางภูมิสถาปัตย์ ระหว่างศิลปกรรมศาสตร์กับสิ่งที่เรียกว่าความเจริญอย่างประนีประนอม

เมืองโบราณ
ถ้าจะต้องสร้างอนุสาวรีย์ยกย่องเชิดชูเกียรติใครสักคนก็คงเป็นท่านผู้สร้างเมืองโบราณแห่งนี้ ด้วยข้อมูลและเหตุผลทางความรู้สึกที่มาจากภายในแท้จริงล้วนๆ ของปัจเจกบุคคลธรรมดาสามัญยิ่งอันเป็นการส่วนตัว

เสียมเรียบ นครวัด นครธม

เสียมเรียบ นครวัด นครธม
นครวัด สิ่งมหัศจรรย์ของโลก อนุสาวรีย์แห่งความยิ่งใหญ่เยี่ยงมดตัวน้อยตัวนิด วงกลมเล็กๆ ที่ชื่อว่าความเชื่อ ในวงกลมใหญ่ที่เรียกว่าความศรัทธา ยืนยันคำพ่อแม่สั่งสอน ความเพียรพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น สักครั้งหนึ่งในชีวิตได้มีโอกาสมองเห็นนครวัด ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ ย่อมตายตาหลับแล้ว เหล่ามนุษยชาติ

มาเก๊ามรดกโลก
มาเก๊า ได้ชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งการพนันและคาสิโน ส่วนในด้านอื่นๆ มาเก๊ามีภาพความงามแห่งศิลปะวัฒนธรรมของโลกตะวันออกและตะวันตกให้ได้ชื่นชม และยังมีมนต์เสน่ห์แห่งความเชื่อและศรัทธาทางศาสนา ตลอดจนวิถีชีวิต ที่ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน มาเก๊ายังมีความทรงแห่งอดีตตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อยตกหล่นเกลือนกราดไปทั่ว และยังมีโบราณสถานเก่าแก่อีกมากมาย มีความทันสมัยให้เสพสุข มีโชคให้เผชิญ...

สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้

สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้
ชีวิตยังมีเรื่องราวอีกมากมาย ที่รอให้เราไปค้นพบ และค้นหาความหมายของมัน บางสิ่งบางอย่างที่อาจจะรอเราอยู่ ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ การที่ได้รู้จักตัวตนแท้จริง ในสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้มีโอกาสสักครั้งก็นับว่าได้ใช้ชีวิตคุ้มค่า ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ไว้ให้ได้คิดถึงคนึงหา ศรัทธาที่จะดำรงค์อยู่อย่างกล้าหาญและน้อมมอบ เพื่อที่วันหนึ่งจะได้หายสาปสูญไปจากโลกนี้อย่างภาคภูมิ

ปายฝน ต้นรัก ปางอุ๋ง แม่ละนา 1864 โค้ง
บนทางหลวง 1864 โค้ง หมายเลข 1095 เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน ฝันค้างกลางฤดูหนาวหนึ่ง ได้กลายเป็นความจริงตอนปลายฤดูฝน ปายที่เคยได้แต่ฝันถึง ปางอุ๋งที่ไม่มีวันจะเป็นจริง แม่ละนาที่ไกลเกินเอื้อม ด้วยปีกคู่นั้นกับชีวิตเสรีในแบบฉบับของตัวเอง

ตะลุยเมืองจำลอง
ทริปนี้แบบสบายๆ โดยรถปรับอากาศรุ่งเรืองทัวร์ (9.00 น. รถออก 113 บาทค่ารถ) ฝนจะตกแดดจะออกก็ไม่เป็นปัญหา ไม่ต้องเตรียมแผนที่หรือข้อมูลอะไรให้ยุ่งยาก เสื้อยืดตัว ขอใช้ส่วนตัวเท่าที่จำเป็น เป้ใบ กล้อง จองโรงแรมคืนหนึ่งล่วงหน้า 3 วัน ก่อนเดินทางแถวจอมเทียน ขอลงรถหน้าเมืองจำลองได้เลย ก่อนรถเลี้ยวเข้าสถานีตรงพัทยาเหนือ (10.30 น. ถึง) พร้อมลุย

จากจังหวัดที่เล็กที่สุดถึงเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุด
ถึงอัมพวา แต่ไม่เห็นหิ่งห้อยสักตัว ทั้งที่นอนอยู่ใต้ต้นลำพู ถึงค่ายบางกุ้ง แต่ไม่ถึงวัดบางกุ้งทั้งที่อยู่ห่างกันแค่ข้ามฝั่งถนน

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ