จอมยุทธ main menu

Poem

บทกวี


เมื่อสายลมหวล

จอมยุทธ เขียน.

ผ่านไปแล้วผ่านไปกลับสายลม
ใยโง่งมไม่เชยชมรักที่พัดผ่าน
พลาดคราวนี้อีกทีโถ...คงนาน
รอขึ้นคานโดดเดี่ยวเปลี่ยวหัวใจ

เธอควรมองหา...หาใครสักคน
อย่าปล่อยให้พ้นจนเลยล้นวัย
ดังชมไม้งามเมื่อยามร้างใบ
ประตูหัวใจแง้มไว้เถิดหนา

เจ็บเพียงครั้งอย่ากลัวไม่ถึงตาย
ยังไม่สายอย่าอายลองรักดูสักครา
เปลี่ยนความคิดมากความเสียเวลา
มาเถิดหนาอย่ารอโรยเฉาตาย

เมื่อยามลมหวลเธอควรคิดดู
เริ่มต้นเรียนรู้แล้วลองท้าทาย
ต้องมีไว้คนคู่เคียงข้างกาย
พลาดไปเสียดายเหมือนที่ผ่านมา.

รวมบทกวี

» เพื่อเธอผู้เป็นที่รัก
» ความคิดถึงไม่มีวันสิ้นสุด
» ปีกหัก
» เมื่อสายลมหวล
» จากหัวใจที่จมน้ำตา
» ปรารถนา
» สุดคืบที่ฟากฟ้า
» ทางเสือผ่าน
» โหยหา

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย



ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้ คลิกอ่าน »


ความทรงจำที่เศร้าหมอง

จอมยุทธ : กรีดสาย

     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก คลิกอ่าน »


ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี คลิกอ่าน »