จอมยุทธสถาน

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

บทกวี

เมื่อสายลมหวล

จอมยุทธ เขียน.

ผ่านไปแล้วผ่านไปกลับสายลม
ใยโง่งมไม่เชยชมรักที่พัดผ่าน
พลาดคราวนี้อีกทีโถ...คงนาน
รอขึ้นคานโดดเดี่ยวเปลี่ยวหัวใจ

เธอควรมองหา...หาใครสักคน
อย่าปล่อยให้พ้นจนเลยล้นวัย
ดังชมไม้งามเมื่อยามร้างใบ
ประตูหัวใจแง้มไว้เถิดหนา

เจ็บเพียงครั้งอย่ากลัวไม่ถึงตาย
ยังไม่สายอย่าอายลองรักดูสักครา
เปลี่ยนความคิดมากความเสียเวลา
มาเถิดหนาอย่ารอโรยเฉาตาย

เมื่อยามลมหวลเธอควรคิดดู
เริ่มต้นเรียนรู้แล้วลองท้าทาย
ต้องมีไว้คนคู่เคียงข้างกาย
พลาดไปเสียดายเหมือนที่ผ่านมา.

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ
ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร
     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้

คลิกอ่าน

ความทรงจำที่เศร้าหมอง

ความทรงจำที่เศร้าหมอง
จอมยุทธ : กรีดสาย
     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก

คลิกอ่าน

ธรรมนูญนรก

ธรรมนูญนรก
ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร
     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี

คลิกอ่าน

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ