จอมยุทธ main menu

Poem

บทกวี


สุดคืบที่ฟากฟ้า

จอมยุทธ เขียน.

ใกล้ ใกล้กันแค่นี้เหมือนไกล
อยู่ห่างกันแค่ไหนเหมือนใกล้
เมื่อสบตากับเธอครั้งใด
สะท้านทรวงใน...โอ้ใจเจ็บช้ำขื่นขม

เมื่อเธอลอยบนฟ้า...นั้นงาม
ให้คนทรามอย่างฉันชื่นชม
หากปวดร้าวจะทนระทม
ยอมฝืนใจข่มไม่อาจให้ร้ายป้ายเธอ

ผู้ต้อยต่ำอย่างฉันรู้ตัว
ไม่เมามัวแอบหวังรั้งเธอ
สุขในฝันกอดจันทร์ละเมอ
คืบเดียวเธอ...ห่างกันแสนไกล

อยากบอกเธอว่ารัก รัก รัก
อยากบอกเธอว่ารัก...ล้นใจ
สุดฟากฟ้าสุดมือเอื้อมไป
โถ...เหมือนใกล้...เป็นไปไม่ได้เลย.

รวมบทกวี

» เพื่อเธอผู้เป็นที่รัก
» ความคิดถึงไม่มีวันสิ้นสุด
» ปีกหัก
» เมื่อสายลมหวล
» จากหัวใจที่จมน้ำตา
» ปรารถนา
» สุดคืบที่ฟากฟ้า
» ทางเสือผ่าน
» โหยหา

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย



ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้ คลิกอ่าน »


ความทรงจำที่เศร้าหมอง

จอมยุทธ : กรีดสาย

     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก คลิกอ่าน »


ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี คลิกอ่าน »