จอมยุทธสถาน

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

บทกวี

ทางเสือผ่าน

จอมยุทธ เขียน.

ปิดดวงตาที่มันรกร้าง
เก็บอำพรางความช้ำหมองหม่น
ซ่อนดวงตาที่มันทุกทน
อย่ากังวลหนทางยังอีกไกล

เมื่อมีดาวอยู่เต็มท้องฟ้า
อย่ามัวมาเศร้าโศกเสียใจ
เอื้อมมือคว้าสองขาก้าวไป
ไม่เป็นไรล้มลุกอีกหน

ชีวิตต้องสู้ท้าทาย
ตะเกียกตะกายปีนป่ายดิ้นรน
มีไหมใครกันหลุดพ้น
กังวลให้มันวุ่นวาย

หากรีรอโชคชะตาล้าหลัง
จะเปรียบดังรอวันชีพวาย
ชาติเสือไม่เคยทิ้งลาย
เจ็บเจียนตายไม่ยอมอดโซ.

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ
ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร
     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้

คลิกอ่าน

ความทรงจำที่เศร้าหมอง

ความทรงจำที่เศร้าหมอง
จอมยุทธ : กรีดสาย
     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก

คลิกอ่าน

ธรรมนูญนรก

ธรรมนูญนรก
ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร
     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี

คลิกอ่าน

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ