จอมยุทธ main menu

Poem

บทกวี


ความทรงจำที่เศร้าหมอง

จอมยุทธ : กรีดสาย

อ่านหน้า » | หน้าแรก | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19

หน้า 2

ได้โปรด...
อย่าเสียน้ำตาให้ฉันเลย
เพราะแค่ที่ฉันสมเพชตัวเอง
มันก็มากเกินพอแล้ว

ฉันไม่ต้องการ
มันมากเกินความจำเป็น

ได้โปรดอย่าถมทับลงมาเลย

ขอพลังให้ฉัน...
เท่าที่พอจะกรีดเฉือนออกมาจากหัวใจของเธอ

และถ้าหากว่าเธอมีอำนาจมากพอ
ก็ไม่ต้องลำบากถึงเพียงนั้น

หยุดลมหายใจของฉันเสีย
ได้โปรด...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้ คลิกอ่าน »


ความทรงจำที่เศร้าหมอง

จอมยุทธ : กรีดสาย

     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก คลิกอ่าน »


ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี คลิกอ่าน »


รวมบทกวี

» เพื่อเธอผู้เป็นที่รัก
» ความคิดถึงไม่มีวันสิ้นสุด
» ปีกหัก
» เมื่อสายลมหวล
» จากหัวใจที่จมน้ำตา
» ปรารถนา
» สุดคืบที่ฟากฟ้า
» ทางเสือผ่าน
» โหยหา