จอมยุทธ main menu

Poem

บทกวี


ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

นารีพิฆาต

นารีพิฆาต

พระธรรมวินัย......
ไม่อาจกักขังกามกิเลสแห่งเพศบรรพชิต
เมื่อนางแพศยาในคาบพุทธมามะกะ
....กัดกินผลไม้ต้องห้าม
สมสู่ร่วมประเวณีกับพระภิกษุ
อย่างไร้ซึ่งความละอายต่อบาป
บุรุษใต้ผ้าเหลืองต้องอธิกรณ์
....อาบัติปราชิก
เป็นสมีนอกรีตจอมลวงโลก
....จำเลยสังคม
แต่มารร้ายผู้ผุดขึ้นมาจากนรก
เพื่อให้ร้ายพระศาสนา
กลับลอยนวลเชิดหน้าอยู่ในสังคมแห่งนี้
สังคมที่เอนเอียงไปตามแกนโลก
สังคมที่มองข้ามต้นแหล่งแห่งปลายเหตุ.


« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »

» คำนำ
» นักเสี่ยงโชค
» คำนึงในป่าช้า
» คนล้มลุก
» มายา
» เปลือยชีวิต
» ฮิตเลอร์
» เส้นตาย
» มนุษยโทษ
» อนุบาลชีวิต
» เพียงผงธุลีดิน
» ดุลยภาพ
» กาลิเลโอ
» ธรรมนูญนรก
» ทาสที่รอการปลดปล่อย
» บันทึกถึงคนตาย
» อำนาจใจมือโจร
» เงินตกกะทะทองแดง
» สัตว์สงคราม
» ถามหาชีวิต
» มะเนอร์ปลอ-คอมูร่า
» คำรามแห่งสันติภาพ
» มหานครแห่งเทพ
» ฉากสังคม
» เขาพระวิหาร
» ลกูแม่
» ปริศนาบนฝ่ามือ
» นารีพิฆาต
» งามหน้า
» จอมขมังเวทย์
» แผ่นดินวิปริต
» สัญชาตญาณดิบ
» คิดถึง
» แอบรัก
» มนุษย์แปรรูป


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     อหังการ์แห่งมนุษยชาติ ก้าวเท้ากดลึกลงบนผิวดวงจันทร์ บริวารเก่าแก่ดวงเดียวของโลก ซึ่งครั้งหนึ่ง บรรพชนเคยนมัสการกราบไหว้ คลิกอ่าน »


ความทรงจำที่เศร้าหมอง

จอมยุทธ : กรีดสาย

     กับความอาดูรที่สูญสิ้น บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน ใครคนหนึ่งเก็บตัวเงียบเหมือนสัตว์ป่าหายาก คลิกอ่าน »


ธรรมนูญนรก

ปรัชญาเถื่อน โดย :: สารถี แห่งลุ่มแม่น้ำเพชร

     และแล้วชีวิตก็จากไป จากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้แต่เพียงเรือนร่างร้างที่เคยสิงสถิต ซากศพผู้จงรักภักดี คลิกอ่าน »


รวมบทกวี

» เพื่อเธอผู้เป็นที่รัก
» ความคิดถึงไม่มีวันสิ้นสุด
» ปีกหัก
» เมื่อสายลมหวล
» จากหัวใจที่จมน้ำตา
» ปรารถนา
» สุดคืบที่ฟากฟ้า
» ทางเสือผ่าน
» โหยหา