จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ผมเกือบได้เป็น นักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

» บทน้ำจิ้ม
» อดีตว่าที่นักแต่งเพลง
» ก้าวที่ไม่กล้า
» ก้าวที่ไม่กลัว
» บทเพลงในถังขยะ
» แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
» ถึงที่หมาย
» เพลงแรก
» เพลงสุดท้าย

ก้าวที่ไม่กลัว

      ตึกแกรมมี่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่แถวๆ ถนนอโศก ปกติก็ขับรถผ่านหน้าตึกอยู่แล้วทุกวัน ความฝันลมๆ แล้งๆ ที่ตกหล่นเรี่ยราดอยู่แถวๆนั้น ก็ยังคงเป็นได้ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น ยังคงไม่มีโอกาสได้เลี้ยวรถเข้าไป ไม่ว่าจะในฐานะใด

      แกรมมี่ยังคงเป็นได้ แค่ทางผ่านระหว่างบ้านกับที่ทำงาน จากที่เคยแอบๆชำเลืองมองกลายเป็นหมางเมินไปได้ในที่สุด และคาดว่าก็น่าจะถึงที่สุดแล้วด้วยเหมือนกัน อันเนื่องมาจากพื้นฐานชีวิตไม่เอื้ออำนวย สรุปเป็นว่าไม่สะดวกที่จะเป็นนักแต่งเพลงเอาเสียเลย...

     แต่เดี๋ยวก่อน จดหมายจากมิวสิคบั๊กมาอีกใน 3 เดือนถัดมา เนื้อหาสาระทำนองเดียวกับแกรมมี่ คือเชิญเข้าไปพูดคุย ไม่ได้พลาดพิงถึงเพลงที่ส่งไปนำเสนอเลยแม้แต่น้อย อ่านจดหมายจบด้วยใจที่ลุ่มๆ ลองโทรไปสอบถามรายละเอียด ถ้ารูปแบบเหมือนที่แกรมมีก็จะทำเป็นเล่นตัวแก้เคล็ดเสียหน่อย ขี้เกียจที่จะเสียเวลา เกิดอาการแง่งอนชีวิตเล็กน้อยถึงปานกลาง...

    ได้มีโอกาสคุยกับโปรดิวเซอร์กันเลยทีเดียว หาได้หวั่นไหวแต่อย่างใด ความว่าทางบริษัทกำลังมีศิลปินเข้ามาใหม่อยากได้นักแต่งเพลงหน้าใหม่มาร่วมงานอะไรประมาณนั้น

     ฟังแบบนิ่งๆ ไปตามเรื่องตามราว ได้จังหวะก็เลยถามไปว่าขอทำงานวัน
เสาร์-อาทิตย์ หรือทำงานที่บ้านได้หรือไม่ เพราะมีงานประจำทำอยู่ คำตอบคือ
น่าจะได้ให้เข้ามาคุยกับพี่เอก....

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »