จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ผมเกือบได้เป็น นักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

» บทน้ำจิ้ม
» อดีตว่าที่นักแต่งเพลง
» ก้าวที่ไม่กล้า
» ก้าวที่ไม่กลัว
» บทเพลงในถังขยะ
» แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
» ถึงที่หมาย
» เพลงแรก
» เพลงสุดท้าย

แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

     มิวสิคบั๊กนัดประชุมนักแต่งเพลงฝึกงานหน้าใหม่ทั้งหมดในวันอาทิตย์ถัดมาที่บริษัทฯช่วงบ่าย สถานที่ตั้งอยู่ซอยสุขุมวิท 39 เหมือนมีแสงสว่างรำไรๆ อยู่ที่ปลายอุโมงค์ให้ได้วิ่งไล่ตามความฝัน อีกครั้ง....

     ทาวน์เฮ้าส์ 3-4 ชั้นอยู่กลางซอยสุขุมวิท 39 สถานประกอบการที่ดูเหมือนจะเป็นที่พักอาศัยเสียมากกว่า มองจากภายนอกไม่มีวันรู้เลยว่าเป็นค่ายเพลง ลดความประหม่าได้มากเลยทีเดียว ชั้นล่างถัดจากช่องจอดรถด้านในสุดมีห้องซ้อมดนตรีซ่อนอยู่ จากประตูหน้าเป็นบันไดขึ้นชั้น 2 มีเคาท์เตอร์เล็กๆตั้งอยู่ ด้านหลังเป็นโลโก้ของบริษัท โซฟาตั้งอยู่ด้านหนึ่งคล้ายห้องรับแขกธรรมดาทั่วไป ชายวัยฉกรรจ์ 4-6 คน หน้าตาละม้ายคล้ายโจร เดินเข้าออกสูบบุหรี่ที่มุมระเบียงตรงประตูทางเข้า แนะนำตัวกับใครสักคนก็ไม่ทราบได้ ดูไม่ออกเลยว่ามีตำแหน่งอะไร ไม่แน่อาจจะเป็นนักแต่งเพลงที่นัดมาเหมือนผมก็ได้

     จากนั้นก็ออกไปพ่นควันทำตัวกลมกลืนกับเขาด้วยที่ด้านนอก พูดคุยทักทายทำความรู้จัก ดูเหมือนว่าใครคนหนึ่งจะมาเป็นนักแต่งเพลงมาฝึกงาน นอกนั้นเป็นสมาชิกวงบิ๊กแอสซึ่งผมไม่รู้จักเลยแม้แต่คนเดียว

     สักพักก็เริ่มมีคนทยอยมาเรื่อยๆ สัก 10-15 คน จนไม่มีที่จะนั่ง และโดยไม่รู้ใครเป็นใคร ต้องไปยืนรอกันอยู่ด้านนอกบ้าง หน้าประตูรั้วด้านล่างบ้าง เริ่มมีการเกาะกลุ่มพูดคุยสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดกันเล็กๆ ได้มีโอกาสถามไถ่คู่สนทนาถึงวงบิ๊กแอส รู้สึกเหมือนตัวเองพลาดอะไรไปสักอย่างที่ไม่รู้จักวงบิ๊กแอส ได้ความว่าบิ๊กแอสเป็นวงดนตรีแนวใหม่ที่เรียกว่าอัลเทอร์เนทีฟ เพิ่งออกอัลบั้มแรกมาได้สักพักแล้ว เป็นที่รู้จักอยู่ในหมู่วัยรุ่นเฉพาะกลุ่ม เป็นอันบรรลุ

     ไม่แปลกใจที่ผมจะไม่รู้จักวงนี้หรือเคยผ่านหูมาเลยแม้แต่เพลงเดียว ในที่สุดก็มีคนมาเรียกเข้าห้องประชุม ความตื่นเต้นเริ่มเข้ามาครอบงำแล้วตอนนี้ เพราะจะได้พบพี่เอก ธเนศ วรากูลนุเคราะห์ นักร้องที่ผมชื่นชอบอยู่ก่อนแล้ว โดยเฉพาะอัลบั้ม คนเขียนเพลงบรรเลงชีวิต ผมถึงกับแอบเป็นสาวกอยู่เงียบๆ และมีเทปชุดนี้ไว้ในความครอบครองมากกว่า 3 ตลับ อันเนื่องมาจากฟังจนยืดจนยาน... 

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »