จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(12)

ไม่มีอะไรยากเกินกว่าที่ใครสักคนจะเรียนรู้ เราก็แค่ต้องยอมรับในความเป็นคนโง่ของเราให้ได้ก่อน จากนั้นก็หาข้อมูลและใส่ใจเรียนรู้มัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หรือที่เรียกว่าพากเพียรพยายาม แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องมีคือความอดทนชั้นสูง คืออดทนที่จะรอ...

ผมยังอยากเป็นถึงผู้กำกับภาพยนตร์อย่าลืม แน่นอนผมย่อมไม่ใช่แค่ฝันเฟื่องอยากเป็นโน่นเป็นนี่ไปวันๆ โดยไม่ย่อมตื่นขึ้นมาเข้าสู่กระบวนขบคิดและไขว่คว้า และไขว่คว้าเอาเท่าที่ได้...

วันหนึ่งคิดจะสร้างหนังสักเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับศิลปินวงชาตรี ชื่อ"อมตะชาตรี สายน้ำที่ไม่มีวันไหลกลับ" โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากความชอบส่วนตัว ประกอบกับช่วงนั้นก็ไม่ได้ข่าวคราวของสมาชิกวงชาตรีเลย รู้แต่ว่า นราธิป กาญจนวัฒน์ นักร้องนำมุ่งสู่ทางธรรม โดยไม่มีท่าทีจะไม่สึก คฑาวุธ สท้านไตรภพ กับคนอื่นที่เหลือก็ไม่ทราบชะตากรรม และผมเติบโตมาพร้อมกับวงชาตรีตั้งแต่เด็ก และยังคงติดตามผลงานเรื่อยมาจนชุดสุดท้าย กับชุดหลังๆที่ออกมาแบบศิลปินเดี่ยว และมีไว้ในครอบครองทั้งหมดทุกชุด ยังจำความรู้สึกที่ดูคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายผ่านทางหน้าจอโทรทัศน์ ที่ประกาศแยกวง ณ ลานโลกดนตรีได้ดี เรื่องของเรื่องคืออยากให้สายน้ำไหลกลับ โดยเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง

คร่าวๆ คือผมจะเริ่มเรื่องจากเด็กชายเกเรคนหนึ่ง หันมาหัดเล่นกีต้าร์เพราะชอบเพลงของวงชาตรีชุดแรก และชีวิตได้ดำเนินไปตามวิถีทาง ในแต่ละะช่วงวัยและเวลา บทเพลงของชาตรีก็พัฒนาด้านอารมณ์และความรู้สึกไปพร้อมกับเขาที่เติบโตขึ้น ออกแนวๆเล่นมิวสิกวีดีโอโดยเน้นเรื่องราวความรักหนุ่มสาว ผ่านบทเพลงของวงชาตรีแต่ละยุคสมัย ทั้งเรื่องจะมีแต่กลิ่นไอบทเพลงของวงชาตรีสอดแทรกตลอด ฉากสุดท้ายไปจบกันที่ลานโลกดนตรี ประมาณว่าคนดูกลับกันหมดแล้ว หมอนี่ยังคงนั่งอยู่อย่างนั้นเงียบๆคนเดียว ทบทวนเรื่องราวตอนเป็นเด็กเกเร จนหัดเล่นกีต้าร์ อกหัก ล้มเหลว จนประสบความสำเร็จ  กับเพลงของชาตรีซึ้งๆสักเพลง เอาให้น้ำตาคลอไปเลย ประมาณนั้น แนวเดียวกับเรื่องแฟนฉัน แต่"อมตะชาตรี สายน้ำที่ไม่มีวันไหลกลับ" ของผมเกิดก่อนหน้านั้นนานมาก

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »