จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(18)

เพิ่งรู้ว่าเพื่อนรุ่นพี่คนนี้ของผม แกไม่ได้เป็นน้องชายแท้ๆของคนที่แกเรียกว่าพี่ชายเลย หรือแม้แต่กับผู้หญิงที่แก่เรียกว่าแม่ อันที่จริงก็แค่แม่เลี้ยง กับพี่ป้าน้าอาของแก ก็ไม่ใช่ญาติโดยสายเลือด ผมถึงกับสร่างเมา และอึ้งไปชั่วขณะ ซักถามแกจนได้เรื่อง...

และเรื่องมีอยู่ว่า สมัยก่อนเมื่อนานมาแล้วพ่อแกมาได้เมียย่านนี้ โดยมีแกเป็นลูกติดมา ที่เรียกว่าแม่แท้จริงเป็นแม่เลี้ยงและก็ไม่ได้มีลูกด้วยกันกับพ่อแกอีก จนพ่อแกเสียตั้งแต่แกยังเล็กๆ แม่เลี้ยงก็เลี้ยงแกมา ส่งเสียให้เล่าเรียนเหมือนลูกแท้ๆ แล้วก็มาเสียไปอีกคนโดยไม่ได้มีสามีใหม่ ส่วนที่แก่เรียกว่าพี่ชายแท้จริงเป็นลูกของป้าที่เป็นพี่สาวของแม่เลี้ยงของแก ซึ่งเติบโตมาในครอบครัวเดียวกัน

เรื่องแบบนี้มันช่างจี้จุดอันบอบบางของผมเสียจริงๆ เพราะเรื่องราวที่เหมือนนิยายน้ำเน่าคล้ายๆกันแบบนี้ มันก็เกิดขึ้นกับผมและน้องชายฝาแฝดด้วยเหมือนกัน รู้สึกเทิดทูนบูชาผู้หญิงที่รุ่นพี่แกเรียกว่าแม่ ซึ่งท่านได้ไปสู่สุคติแล้ว ไปเป็นนางสวรรค์อยู่ ณ ที่ไหนสักแห่งข้างบนนั้น และอาจกำลังมองดูผมอยู่อย่างเวทนา...

พ่อกับแม่ผมเลิกรากันไปตั้งแต่ผมกับน้องชายฝาแฝดยังจำความไม่ได้ เราเกิดมาก็มีโทรทัศน์ดู มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงฟังกันแล้ว ตกเย็นหรือเสาร์อาทิตย์ที่บ้านเหมือนโรงละครย่อมๆ พ่อมาจากลูกชาวนาที่มีโอกาสทางการศึกษา เป็นนายช่างกรมชลฯ ตอนหลังลาออกมาเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง ดูเหมือนว่ากิจการกำลังไปได้ด้วยดี ก่อนที่จะมาถูกยิ่งตายด้วยเรื่องขัดผลประโยชน์ ในยุคมือปืนเมืองเพชรฯกำลังเฟื่อฟูและมีแต่ข่าวฆ่ากันตาย

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »