จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(19)

แม่เลี้ยงรับราชการ ตอนนั้นผมกับน้องยังเรียนกันอยู่ชั้นประถมปลาย สัก ป.6 และน้องชายคนเล็กที่เกิดจากแม่เลี้ยงอายุ สัก 2-3 เดือนตอนที่พ่อเสีย แม่เลี้ยงอันเป็นที่รักยิ่งของผมกับน้อง แม่เลี้ยงผู้ใจดีมีเมตตาที่เรารู้สึกว่ารักและเอ็นดูเราเหมือนลูกแท้ๆ ขายบ้านและสมบัติทุกชิ้นของพ่อ โดยอ้างว่าเพื่อใช้หนี้สิ้นของพ่ออันเกิดจากการทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ผมกับน้องชายฝาแฝดเหมือนจะถูกเสือกไสให้ไปอยู่กับปู่ย่า ไม่มีใครบ้าระห่ำซื้อเด็กฝาแฝดไปเลี้ยงไว้ดูเล่น ได้แบ่งมรดกพ่อตามสัดส่วนที่กฎหมายกำหนดที่เหลือจากการใช้หนี้ มาคนละ 1000 กว่าบาทผมกับน้อง ซื้อจักรยานได้คันหนึ่งสมัยนั้น จากนั้นแม่ซึ่งเราเพิ่งจะเคยเห็นหน้าครั้งแรกตอนงานศพพ่อก็มารับช่วงต่อ...

ผมไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักหรอกช่วงนั้นอาจเพราะยังเด็ก ยังไม่มีวุฒิภาวะพอจะเข้าใจอะไรได้ลึกซึ้ง ไม่แม้แต่จะเกลียดใครสักคนได้ลงคอ และยังคงรักและนับถือแม่เลี้ยง ที่ผมกับน้องชายเรียกว่าน้า...

ขับรถออกจากบ้านเพื่อนรุ่นพี่เข้ากรุงเทพฯ นึกสะท้อนใจคิดถึงเรื่องนี้มาตลอดทาง จนต้องโทรไปเล่าให้น้องชายฝาแฝดฟัง ถึงเรื่องมันผ่านไปนานมากแล้ว แต่ที่ลึกลงไปภายในใจมันยังเป็นปุ่มปมชีวิต ซึ่งเมื่อถูกสะกิดมันก็อดที่จะคิดไม่ได้ และคิดไปก็เท่านั้น...

สุดท้ายก็อยู่รอดมาได้จนทุกวันนี้ และย่อมไม่ใช่เพราะโชคช่วย อย่างแน่นอน...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »