จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(21)

ในขณะที่ผู้คนรอบตัวเขาก้มหน้าก้มตาใช้สมาร์ทโฟนกันแล้ว ผมก็ยังคงใช้โทรศัพท์มือถือแบบจอขาวดำเครื่องละพันกว่าบาทอยู่เลย แถมยังแอบต่อต้านอยู่หน่อยๆ ต่อสิ่งที่เรียกว่าโซเชียลเน็ตเวิร์ค เหมือนที่เคยต่อต้านสิ่งที่เรียกว่าแชท รู้สึกไม่ถูกจริตกับสิ่งเหล่านี้ และยังติดหล่มอยู่กับการสื่อสารรูปแบบเดิมๆ ประเภทถึงเนื้อถึงตัว หันมาสบตากัน ยิ้มให้กันทักทายกัน แทนที่จะส่งเป็นสัญญาลักษณ์ให้ต้องมาวิเคราะห์ขบคิด

ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมก้มหน้าก้มตาอยู่พักใหญ่ๆ ทั้งหลายทั้งปวงที่สุดก็หนีไม่พ้น ประมาณว่าพวกเกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง ประมาณนั้นแหละ...

จนช่วงท้ายๆของการทำงานก่อนจะถูกเลิกจ้างไม่นาน ก็เพิ่งจะมีสิ่งที่เรียกว่าสมาร์ทโฟนใช้พกติดตัว แต่ก็ใช้แค่รับสายเข้ากับโทรออก ด้วยภาวะจำยอมด้วยเหตุผลที่ว่าโทรศัพท์รุ่นเก่าสัญญาณเริ่มรวนไม่รองรับ 3G ที่สุดก็ต้องเรียนรู้มันและใช้มันอย่างสงวนท่าทีในช่วงแรกๆ ถือว่ารอดจากการตกโลกตายมาได้อย่างหวุดหวิด....

จากนั้นก็เริ่มใช้แอพไลน์ ใช้แอพดูพอร์ตและซื้อ-ขายหุ้น และอื่นๆอีกเล็กน้อย อันสมแก่ประโยชน์ แต่ก็ยังคงใช้เท่าที่จำเป็น ไม่สอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้าน ใครจะกินอะไรทำอะไรที่ไหนยังไงไม่สนใจใคร่รู้ ยังเงยหน้าสบตาผู้คนหาผู้รู้ใจ สังเกตพฤติกรรมมนุษย์และสัตว์ตามปกติ และใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในโลกของความเป็นจริง ในโลกจริงๆ เงียบๆ คนเดียว...

วันหนึ่งเกิดรู้สึกไม่สบอารมณ์ต่อเจ้าสิ่งที่เรียกว่าสติ๊กเกอร์ไลน์ที่โหลดฟรีมาใช้ ประมาณว่าไม่สามารถใช้สื่อสารได้ตรงกับใจ แบบว่าตัวเลือกมันน้อย จะโหลดแบบที่ต้องเสียเงินมาใช้ก็ใช่ที่ ไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นแม้จะแค่เงินเพียงน้อยนิดก็ตาม และด้วยความเป็นสุดยอดคนแห่งการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด จึงเริ่มค้นคว้าหาข้อมูลและวิธีการที่จะมีสติ๊กเกอร์ไลน์ใช้เป็นการส่วนตัว

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »