จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(27)

วันหนึ่งกลับไปเยี่ยมบ้าน ระหว่างที่นั่งกินข้าวอยู่ ได้ยินเสียงแม่ไอแห้งๆ ก็บอกให้แกไปตรวจสุขภาพบ้างเดี๋ยวจะพาไปเอง แกก็โวยวายใหญ่โตไม่อยากไป ผมก็ไม่เซ้าซี้ต่อ กินข้าวเสร็จขับรถไปโรงพยาบาลเอกชนใกล้บ้าน ซื้อโปรแกรมตรวจสุขภาพชนิดเต็มรูปแบบ จ่ายเงินเสร็จกลับบ้านเอาใบตรวจสุขภาพไปวางบนโต๊ะให้แกดูแบบมาดเข้มๆหน่อย อันที่จริงแกก็แค่เกรงใจ เพราะหลังจากนั้นก็เห็นแกไปอวดความกตัญญูของลูกชายให้ข้างบ้านดู ข้างบ้านก็พากันเดินมาแสดงมุทิตาจิต แม่แกก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ส่วนผมก็หน้าบาน...

วันนั้นปิดกิจการขายข้าวแกงเร็วกว่าปกติเล็กน้อย ไม่ทันได้เก็บร้านก็พากันไปโรงพยาบาล มันเหมือนนิยายน้ำเน่าๆสักเรื่องหนึ่งที่เคยดูมา ตอนที่หมอเรียกญาติคนไข้เข้าไปนั่งคุยเป็นการส่วนตัวพร้อมฟิลม์เอ็กซเรย์ ผมเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้วตั้งแต่วินาทีนั้น แม่ก็นั่งอยู่ด้วยเหมือนคนไข้หนัก ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ดูปกติดีทุกอย่างทั้งร่างกายและจิตใจ

แม่เป็นมะเร็วปอดระยะที่ 4 ซึ่งเป็นระยะสุดท้าย ผมถึงกับน้ำร่วงเดี๋ยวนั้นเลยพูดไม่ออก ส่วนแม่ก็นั่งน้ำตาซึม จากฟิลม์เอ็กซเรย์ที่หมอชี้ให้ดูแม่มีปอดเหลืออยู่เท่ากำปั้น นอกนั้นเป็นสีดำทั้งหมด หมอแนะนำให้ไปตรวจยืนยันอีกครั้งที่โรงพยาบาลเพชรบุรี และผลที่ออกมาก็ตรงกัน...

ผมพาแม่กลับบ้านมาในสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ ทุกคนตกใจไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเหมือนกัน แม่นอนซมไม่พูดไม่จากับใคร แม่กลายเป็นคนป่วยไป ณ บัดนั้น ผมกับน้าต้องช่วยกันเก็บร้านล้างหม้อล้างจานกันเองแบบเงียบๆ ทุกคนกลายเป็นโรคซึมเศร้าทั้งน้าทั้งยาย ส่วนผมยังต้องมีหน้าที่แจ้งข่าวร้ายกับน้องๆ ที่กรุงเทพฯ ยื้อเวลาอยู่จนถึงเย็นตั้งสติ เริ่มจากโทรหาน้องชายฝาแฝด น้องสาว น้องชายคนเล็ก และทุกคนก็เอาแต่ร้องไห้คร่ำครวญต่างๆนานา ด้วยความรู้สึกเดียวกัน...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »