จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(30)

ให้คีโมครั้งแรกก็ยังไม่มีผลกระทบหรืออาการข้างเคียงอะไร แต่สภาพจิตใจของแม่ก็ไม่ได้ดีขึ้น แม่ก็ยังคงเป็นคนป่วยนอนอยู่อย่างนั้น จนให้คีโมครั้งที่สอง กลับไปเที่ยวนี้เริ่มอาการไม่ค่อยดี จนเริ่มช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ผมร่วงกินข้าวไม่ได้ ท้องเสีย อาเจียน สารพัด ร่างกายเริ่มซูบผอมจนน่าตกใจ ให้คีโมครั้งที่สามกลับไปได้ไม่กี่วันแม่ก็เสีย นั่นคือ 2 เดือนให้หลัง จากที่แม่รู้ว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย สาเหตุอาจเกิดจากเพราะแม่เคยสูบบุหรี่มาก่อน แต่ก็เลิกไปนานแล้ว และก็คงจะช้าไป...

จากคนที่ใช้ชีวิตอยู่เป็นปกติ ขายข้าวแกงไปวันๆ พอรู้ว่าเป็นมะเร็งก็ล้มป่วยทางใจ จนผมย้อนคิดไปว่าถ้าไม่พาแกไปตรวจสุขภาพวันนั้น แม่ก็คงใช้ชีวิตของแกไปและอยู่ได้นานกว่านี้ พวกเราพี่น้องก็ยังพูดถึงเรื่องนี้กันอยู่เป็นครั้งคราวเวลาพูดถึงแม่ แต่ก็ไม่ได้มีใครตำหนิผม และผมก็ไม่ได้ตำหนิตัวเอง แต่ที่ลึกลงไปภายในใจนั้น มันก็อดที่จะคิดไม่ได้เลยจริงๆ...

ก่อนที่แม่แกจะเสียสักระยะหนึ่ง ซึ่งช่วงนั้นอาการก็เริ่มไม่ค่อยดีแล้ว พวกเราเริ่มทำใจกันแล้ว แกบอกกับพวกเราว่าแกไม่มีมรดกอะไรให้ ทั้งหมดแกจดไว้หลังปฎิทินข้างฝา แกให้พลิกกลับมาดู โดยแม่เขียนไว้เป็นข้อๆ ตัวหนังสือตัวโตๆ แต่ละข้อคือเงินที่ได้จากชมรมโน้นชุมชนนี้ ลูกเสือชาวบ้าน ฌาปนกิจโน่นนี่นั่นที่แก่ส่งของแกไว้ ทั้งหมดสัก 10 ข้อ ข้อละนิดละหน่อยไม่ได้เป็นเงินมากมายอะไร พวกเราก็ไม่ได้มีใครสนใจหรือให้ความสำคัญอะไรกับตรงนั้น ยังแอบขำๆ กันด้วย แต่ก็เข้าใจความรู้สึกของแม่

ช่วงอยู่ระหว่างสวดศพไม่รู้คนมาจากไหนกัน จนไม่มีเก้าอี้จะนั่งทุกคืน แอบคิดกับน้องๆว่าถึงเวลาพวกเราบ้างจะมีใครมางานศพแบบนี้บ้างไหม แต่ละคืนพวกชมรมอะไรต่างๆ ที่แม่แกเขียนบอกไว้ก็นำเงินมามอบให้ สับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาจนครบทุกที่ตามที่แกจดไว้

เสร็จงานศพแม่ เคลียร์ทั้งจากเงินช่วยงานและจากที่ได้รับจากชมรมต่างๆของแม่ หักค่าใช้จ่าย และเหลือจากแบ่งให้น้ากับยายแล้วจำนวนหนึ่ง พี่น้อง 4 คนก็รับมรดกแม่กันมาอีกคนละ 2 หมื่นกว่าบาท นั่นแหละแม่ผม...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »