จอมยุทธ main menu

Story

นิยาย-เรื่องสั้น


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

อ่านหน้า » ปฐมบท | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35

(31)

ตอนที่แกยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้ดูแลแกเท่าที่ควร คิดแต่ว่าส่งเงินให้แล้วก็แล้วกัน แค่นั้นก็คิดว่าเป็นคนดี เป็นลูกกตัญญูแล้ว โดยส่วนตัวถือว่าน่าจะทำได้ดีกว่านั้น กลับเพชรฯไปเยี่ยมแกได้บ่อยกว่านั้น ใส่ใจแกได้มากกว่านั้น กว่าจะคิดได้ก็สายเกินไปกันทั้งนั้นแหละ ผมก็ด้วย...

แม่เป็นผู้หญิงที่จัดว่าหน้าตาดีและดูอ่อนกว่าวัย ระยะหลังๆไปไหนด้วยกันคนนึกว่าเป็นพี่สาว แม่ชอบร้องรำทำเพลง แกเป็นนักร้องประจำวงวัยจ๊าบ วงที่มีแต่นักดนตรีเป็นคนแก่ หากิจกรรมทำหลังเกษียณ แม่ผมถือว่าเด็กสุดแล้วในวง เปิดแสดงกล่อมขวัญคนไข้ตามโรงพยาบาล เรือนจำ และงานการกุศลต่างๆ ได้ค่าตอบแทนบ้างแต่ส่วนมากก็ไม่ได้ แกก็มีความสุขของแก เพราะแม่ชอบเข้าสังคม เข้าชมรมโน้นชมรมนี้แล้วแต่จะมีเวลา

วันหนึ่งแม่โทรทางไกลมาจากเพชรบุรี บอกว่าอาทิตย์หน้าช่วยกลับบ้านมารับใบประกาศเกียรติคุณหน่อย ในฐานะลูกกตัญญู รับจากนายกฯ แรกๆก็ขำ แต่แม่แกเอาจริงแกไม่ขำด้วย โดยส่วนตัวผมก็ไม่คิดว่าตัวเองจะกตัญญูอะไรขนาดนั้น ขนาดที่จะต้องมาให้โล่รางวัลหรือใบประกาศเกียรติคุณอะไรทำนองนี้ และรู้สึกไม่ดีเอามากๆ ยิ่งแม่แกบอกว่าทั้งชุมชนฯเขาได้กันหมดแล้วถึงคราวบ้านเราบ้าง แม่ก็เลยเลือกผม ผมงัดข้อขัดใจแม่อย่างไรก็ไม่ไปรับ ไม่อยากได้ พร้อมแสดงอาการฉุนเฉียว แม้แม่แกจะบอกว่า ถือว่าแม่เป็นคนให้ แค่ไปรับกับนายกฯเท่านั้นเอง จริงๆแล้วเป็นนายกเทศมนตรี ผมก็ยังดึงดันที่จะไม่ไปและก็ไม่ได้ไปในที่สุด แม่แกงอนอยู่เป็นเดือน...

ปรากฏว่าน้องสาวขึ้นไปรับแทน มารู้ก็ตอนที่น้องสาวเอากระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ที่บ้าน นั่นสิ่งที่เรียกว่าใบประกาศเกียรติคุณ พร้อมระบุชื่อผม บุคคลดีเด่นประเภท ยอดกตัญญูประจำปี ปัจจุบันนี้ใส่กรอบอย่างดี ทั้งชีวิตผมก็มีอยู่ใบเดียวนี่แหละที่แม่ให้มา นอกนั้นก็ไม่เคยได้รับโล่หรือรางวัลอะไรจากใคร กราบเท้า ขอบพระคุณครับแม่...

วันแม่ปีเดียวกันนั้นแหละ ผมก็เขียนกลอนให้แก แล้วให้น้องๆกับลูกหลานลงชื่อ ใส่กรอบไปง้อแกถึงเพชรบุรี จากลูกผู้ยากไร้...

« ย้อนกลับ | หน้าถัดไป »


แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

     ไปไม่ถึงตึกแกรมมี่ แบบไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ที่เหลือคือความทรงจำที่ลางเลือนเต็มที ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว... คลิกอ่าน »


ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ

โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

     ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปอย่างที่เราคาดคิดไว้หรอก ไม่เคยสักครั้ง.. อย่างมากก็ได้แค่ใกล้เคียง มันเหมือนเป็นกฎของธรรมชาติซึ่งมักจะมีปัจจัยที่เราไม่สามารถควบคุมได้ออกมาสำแดงเดชอยู่เป็นระยะๆ และเป็นอยู่อย่างนั้น และเสมอๆ ไม่ขาดก็เกิน... คลิกอ่าน »


แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

เรื่องสั้นขนาดยาว นันทวิสาร :: เขียน

     การรอคอยไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหนก็ทำให้ทรมานใจได้ทุกครั้ง แม้จะสักแค่เพียงอึดใจเดียว คลิกอ่าน »


ตำนานบันลือโลก

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     ตาเฒ่านักเล่านิทานจากไปอย่างไร้ร่องรอย คงทิ้งไว้เพียงเรื่องราว ของกระต่ายกับเต่า กับความเพ้อฝันของนักเผชิญโชค ในโลกแห่งความจริง คลิกอ่าน »


บันทึกทรราชย์

เรื่องสั้น : เกรียงไกร รักมิตร : เขียน

     โลกยังคงหมุนตัวเองรอบดวงอาทิตย์กับบาดแผลร้าวรานที่เกิดจากการกระทำอันเป็นปิตุฆาตของมวลมนุษย์ คลิกอ่าน »